هدف از پژوهش حاضر تحلیل سیاست گذاری بلوغ ورزش نخبه ایران: نقش بسترها، فرایندها و سطوح توسعه بود. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل سیستماتیک می باشد. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیأت علمی تربیت بدنی، مدیران و کارشناسان سازمان های اجرایی، حرفه ای ورزشی و اسناد و منابع علمی بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و مورد نظرخواهی قرار گرفتند (16 نفر و 28 سند). ابزارهای پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و روایی ابزار با استفاده از روش های روایی سنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد (روایی محتوایی). از روش کدگذاری و چارچوب بندی مفهومی برای تحلیل یافته ها استفاده گردید. چارچوب مفهومی سیاست گذاری ورزش نخبه در ایران در 10 منظر شناسایی شده و در 5 سطح مفهومی چارچوب سیاست گذاری ورزش نخبه، بسترسازی اجرای سیاست های ورزش نخبه، فرایند سیاستی توسعه ورزش نخبه، بلوغ راهبردی سیستم ورزش نخبه و سطح توسعه و کارکردهای ورزش نخبه می باشد. چارچوب ارائه شده در این پژوهش، شناختی از ابعاد سیاست گذاری توسعه ورزش نخبه را بر اساس ارتباط آن با مجموعه ای از فعالیت های مختلف ایجاد می کند. بر پایه این چارچوب، می توان به ارزیابی عینی از سطح فعالیت های مدیریت در ورزش نخبه پرداخت و اطلاعات علمی در زمینه اقدامات مناسبی را که باید سازمان های ورزشی برای توسعه سیاست گذاری توسعه ورزش نخبه انجام دهند، فراهم ساخت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه امروزه اعتماد یک عامل حیاتی و ضروری برای موفقیت های فردی، سازمانی و اجتماعی است و به مثابه منبع اصلی تولید قدرت نرم و موثر در ضریب نفوذ قدرت سخت ارزیابی می شود؛ بنابراین هدف از این تحقیق بررسی رفتار مبتنی براعتماد با توجه به افزایش اعتماد عمومی نخبگان ورزشی بود. روش کار در پژوهش حاضر روش تحقیق آمیخته نوع اول (کیفی-کمی) می باشد. از مصاحبه های غیرسازمان یافته، نیمه سازمان یافته و همچنین از مصاحبه های ساختاریافته استفاده شد. جامعه آماری در بخش کیفی 15 نفر از نخبگان ورزش کشور و در بخش کمی نیز 242 نفر از مربیان، کارشناسان، نخبگان و متخصصین وزرات ورزش کشور بودند. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته بود که بر اساس متن مصاحبه با کلیه مربیان، کارشناسان، ارشد و متخصصین وزرات ورزش، کمیته المپیک و نخبگان ورزش کشور تنظیم شد. روایی آن به تایید چند تن از اساتید و خبرگان رسید. پایایی ابزار تحقیق با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 832/0 به دست آمد. از آزمون کوموگروف-اسمیرنوف جهت بررسی توزیع طبیعی داده ها، از تحلیل عاملی اکتشافی با استفاده از نرم افزار spss نسخه 24، تحلیل عاملی تاییدی با استفاده از نرم افزار لیزرل انجام گرفت. نتایج نتایج تحقیق نشان داد که میزان کلیه بارهای عاملی بالاتر از 05/ می باشد که بیانگر روایی همگرا بود. همچنین مقادیر شاخص ها بالا تر از 9/0 بود، درنتیجه نشانگر برازش خوب مدل بودند. نتیجه گیری یافته های پژوهشی حاکی از آن است که اعتماد عمومی بیش از آنکه با عوامل سطح خرد در ارتباط باشد، با عوامل سطح کلان در ارتباط است.

مهاجرت افراد در سال های اخیر به عنوان یکی از مسایل کشورهای توسعه نیافته، درحال توسعه و حتی برخی از کشورهای پیشرفته است. منابع انسانی نقش محوری در توسعه پایدار کشورها را ایفا می کنند. پژوهش حاضر در پی آن بود تا ضمن شناخت عللی که باعث مهاجرت ورزشکاران تیم های ملی از کشور می شود، آن ها را اولویت بندی کند. این پژوهش بر اساس هدف از نوع تحقیق های کاربردی و بر اساس روش از نوع کمی کیفی (آمیخته) بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه ورزشکاران مدال آور شرکت کننده در دو دوره اخیر بازی های آسیایی و المپیک بود که تعداد آن ها 177 نفر که طبق جدول مورگان تعداد 118 نمونه به صورت تصادفی انتخاب شد. به منظور به دست آوردن اطلاعات موردنیاز مصاحبه هایی ساختاریافته و نیمه ساختاریافته از تعدادی مربیان و قهرمانان تیم های ملی به روش گلوله برفی تا اشباع نظری انجام شد و سپس با تنظیم پرسشنامه محقق ساخته داده ها جمع آوری شد. ضریب پایایی پرسشنامه (96/0) به دست آمد. در تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی با نرم افزارهای اس. پی. اس. اس نسخه 22 و اسمارت پی. ال. اس 3 استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که اولویت بندی عوامل موثر بر مهاجرت ورزشی ورزشکاران تیم های ملی به این ترتیب است: مدیریتی، اجتماعی، سیاسی، روان شناختی، فرهنگی و اقتصادی. برای جلوگیری از مهاجرت سرمایه های انسانی ورزش کشور باید هریک از عوامل ذکرشده موردتوجه قرار گیرد.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی موانع بلوغ مدیریت دانش همراستا با کسب و کار در ورزش ایران است. این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی است که به صورت میدانی انجام شده و در ردیف تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی مدیریت ورزشی دانشگاه های دولتی و آزاد و متخصصین ادارات کل ورزش و جوانان بود. روش نمونه گیری روش تصادفی – طبقه ای بود و برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 23 3، PLS انجام شد. برای تعیین موانع از آزمون بارتلت، KMO تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی استفاده شد. نتایج نشان داد که 11 عامل به عنوان موانع در سازمان های ورزشی شناسایی شدند که شامل عدم پشتیبانی و نبود زیرساخت سازمانی مدیریت دانش، عدم ارتباط مدیریت دانش با کسب و کار و استراتژی های آن، مطلوب نبودن عوامل مدیریتی و محیطی مدیریت دانش، نبود امنیت و ضعف مدیریت فناوری اطلاعات، نداشتن استراتژی و اهداف مدیریت دانش، ضعف ساختار و فرایندهای سازمانی مدیریت دانش، عدم توجه به مدیریت پروژه و توانمندسازی کارکنان در ارتباط با مدیریت دانش، مدیریت ناکارآمد منابع انسانی دانش محور، نبود حکمرانی مدیریت دانش، کیفیت پایین دانش، فناوری اطلاعات و سیستم های مدیریت دانشی و کارایی و اثربخشی پایین سیستم های مدیریت دانش در سازمان های ورزشی می باشد.